TOMASZ SŁOWIANIN

Tomasz Słowianin (także zwany Tomasz z Giazury) – przywódca powstania antyfeudalnego, które wybuchło w 821 roku na terenie Cesarstwa Bizantyjskiego. Oficer armii bizantyjskiej, potomek słowiańskich przesiedleńców do Azji Mniejszej.

Swym zasięgiem powstanie objęło prowincje położone w Azji Mniejszej oraz dzięki słowiańskiej pomocy prowincje bałkańskie. Przyczyną zrywu było żądanie przywrócenia kultu obrazów, który 6 lat wcześniej ponownie został zakazany przez cesarza Leona V Armeńczyka. Chłopstwo domagało się także ochrony państwa przed warstwą nowych właścicieli ziemskich, zwanych dynatoi.

Owi dynatoi ujarzmiali wolnych rolników zmuszając ich do udzielania świadczeń oraz podporządkowując ich własnemu sądownictwu. Na skutek ataku chana Bułgarów Omurtaga w 823 roku i nieudanemu atakowi na Konstantynopol powstanie upadło. Po klęsce spotkało się z ogromnymi i krwawymi represjami na wsi wśród buntowników i ich rodzin. Tomasz Słowianin został stracony przez nabicie na pal.

źródło - WIKIPEDIA

Obraz wygenerowany przez AI

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

PAŃSTWO WIELKOMORAWSKIE

Obraz
Państwo wielkomorawskie  (także  Wielkie Morawy –  cz.   Velká Morava ,  słow.   Veľká Morava ,  łac.   Magna Moravia  lub  Rzesza Wielkomorawska  –  cz.   Velkomoravská říše ,  słow.   Veľkomoravská ríša ) –  średniowieczne   państwo   słowiańskie . Stolicą był  Weligrad , którego dokładne położenie pozostaje nieznane. Sądzi się, że główny ośrodek państwa mógł się znajdować na terenie dzisiejszego  Starego Města  lub grodziska  Mikulčice . Nazwa  Wielkie Morawy  (Μεγάλη Μοραβία) została po raz pierwszy wymieniona około 950 roku w dziele  De administrando imperio  (O rządzeniu państwem)  bizantyjskiego  cesarza  Konstantyna VII Porfirogenety . Według jednej z teorii człon „wielkie” jest przekładem pierwotnego greckiego terminu Μεγάλη ‘odległe, obce, dalekie’. Określenie to stosowane było do  Moraw północnych , w celu odróżnienia ich o...
Czytaj więcej

JOWISZ (JUPITER)

Obraz
Jowisz ,  Jupiter  ( łac.   Iuppiter  od  Iovis pater ) – w  mitologii rzymskiej  bóg nieba i światła, zjawisk atmosferycznych, władca bogów i ludzi, najwyższe bóstwo panteonu rzymskiego. Był źródłem władzy (łac.  imperium ), jaką dzierżyli rzymscy urzędnicy. Rzymscy władcy i wodzowie starali się pozować na ludzkie ucieleśnienie czy odzwierciedlenie Jowisza. Pospolicie utożsamiany jest z greckim  Zeusem , z czasem przejął większość jego cech. Atrybutami Jowisza były  piorun  i  orzeł . Syn  Saturna . W rzeczywistości jest to (tożsamy z  Zeusem ) praindoeuropejski bóg dziennego nieboskłonu, burzy i piorunów. Obie nazwy, grecka i łacińska, wywodzą się z praindoeuropejskiego imienia  Dieus ph 2 ter , co w wyniku różnych przekształceń fonetycznych dało łacińskie  Iuppiter (Iovis + pater). Od dopełniacza ( genetivus ) tego imienia, brzmiącego  Iovis , pochodzi polskie imię tego bóstwa,  Jowisz . Kult ...
Czytaj więcej

POPPEA SABINA. DRUGA ŻONA CESARZA NERONA

Obraz
Druga żona Nerona, Poppea Sabina, była jedną z najbardziej wpływowych i kontrowersyjnych postaci w historii starożytnego Rzymu. Jej związek z cesarzem Neronem nie tylko ukształtował jego osobiste życie, ale również wywarł znaczący wpływ na politykę i kulturę Imperium Rzymskiego. W tym artykule zgłębimy fascynującą historię Poppei, jej drogę do władzy oraz to, jak jej ambicje i intrygi zmieniły bieg historii cesarstwa. Kluczowe wnioski: PoppeaSabina pochodziła z wpływowej rzymskiej rodziny i wykorzystała swój urok, by zdobyć serce Nerona. Jej małżeństwo z Neronem doprowadziło do poważnych zmian w polityce cesarstwa i życiu dworskim. Poppea miała znaczący wpływ na decyzje Nerona, co często prowadziło do kontrowersyjnych działań. Jako cesarzowa, Poppea stała się patronką sztuki i wprowadziła nowe trendy w modzie rzymskiej. Jej tragiczna śmierć w ciąży pozostawiła trwały ślad w historii Rzymu i psychice Nerona. Druga żona Nerona: pochodzenie i wczesne lata Poppei Druga żona Nerona , Poppea...
Czytaj więcej