Antyczny Rzym. Politycy. Dowódcy. Władcy. Bitwy. Ważne wydarzenia

Sylwester II  ( łac.   Silvester II , właśc.  Gerbert z Aurillac   OSB , ur. ok.  945  w  Owernii , zm.  12 maja 1003  w  Rzymie ) – francuski uczony,  matematyk ,  filozof ,  papież  w okresie od 2 kwietnia 999 do 12 maja 1003. Urodził się w miejscowości Belliac, w prowincji  Owernia , położonej w południowo-centralnej  Francji . W wieku 12 lat wstąpił do  benedyktyńskiego klasztoru św. Geralda w  Aurillac . Pobierał tam pierwsze nauki, które po przyjeździe do Katalonii dzięki  Borrellowi II  kontynuował u boku biskupa  Hatto z Vich  na obszarze Marchii Hiszpańskiej, prawdopodobnie także w katalońskim  klasztorze Santa María de Ripoll . Poznał tam dziedziny nauki nieznane w północnej Europie, a studiowane w arabskiej Hiszpanii – matematykę,  astronomię  i  mechanikę . W latach 972–981 sprawował funkcję nauczyciela szkoły katedralnej w  Reims [1] . W 981...

Przełom roku pańskiego 999 i 1000 miał przynieść koniec świata. Gdy w nocy z 31 grudnia na 1 stycznia nic się nie stało, wybuchła powszechna euforia. Apokaliptyczne lęki, jakimi żyła ówczesna Europa, wynikały zarówno ze wszechobecnego poczucia zagrożenia, wiary w magię liczb, jak i z zapisów nowotestamentowych. O końcu świata mówi przecież Apokalipsa według św. Jana. To właśnie tam  pojawia się wzmianka o 1000-letnim Królestwie Bożym . Prawdopodobnie było to jedno ze źródeł fascynacji ludzi średniowiecza „okrągłymi” latami – i lęku przed początkiem nowego tysiąclecia. Zgodnie z Apokalipsą Chrystus miał dokonać paruzji, czyli wrócić na ziemię na końcu czasów, by osądzić żywych i umarłych. W Europie u progu drugiego milenium wiara w powrót Zbawiciela mieszała się z wszechobecnym, codziennym lękiem – przed najazdami dzikich Normanów, Węgrów i innych pogan, głodem, chorobami, klęskami żywiołowymi. W takich okolicznościach  wieść o końcu świata u kresu tysiąclecia wyjątkowo mocno d...

Antonius Musa  (  gr  . Ἀντώνιος Μούσας ,  Antṓnios Moúsas  ) był  greckim  botanikiem  i lekarzem  rzymskiego cesarza  Augusta  ; Antonius był  wyzwoleńcem  , który otrzymał status wolnego urodzonego wraz z innymi zaszczytami.  W roku 23 p.n.e., gdy August ciężko zachorował, Musa wyleczył chorobę zimnymi okładami i natychmiast stał się sławny. Musa  , grupa roślin obejmująca  banany  ,  babki lancetowate  i wiele innych gatunków, została najwyraźniej nazwana na jego cześć. Jednakże Musa  może być latynizacją arabskiej nazwy owocu, mauz  (موز).  Mauz  oznaczający  Musa  jest omawiany w XI-wiecznej arabskiej encyklopedii  The Canon of Medicine  , która została przetłumaczona na łacinę w średniowieczu i dobrze znana w Europie. Bratem Musy był  Euphorbus  , lekarz króla Numidii  Juby II  ,  od którego imieni...

Tomasz Słowianin  (także zwany  Tomasz z Giazury ) – przywódca powstania  antyfeudalnego , które wybuchło w  821  roku na terenie  Cesarstwa Bizantyjskiego . Oficer armii bizantyjskiej, potomek  słowiańskich  przesiedleńców do  Azji Mniejszej . Swym zasięgiem powstanie objęło prowincje położone w Azji Mniejszej oraz dzięki słowiańskiej pomocy prowincje bałkańskie. Przyczyną zrywu było żądanie przywrócenia  kultu obrazów , który 6 lat wcześniej ponownie został zakazany przez cesarza  Leona V Armeńczyka . Chłopstwo domagało się także ochrony państwa przed warstwą nowych właścicieli ziemskich, zwanych  dynatoi . Owi dynatoi ujarzmiali wolnych rolników zmuszając ich do udzielania świadczeń oraz podporządkowując ich własnemu sądownictwu. Na skutek ataku  chana Bułgarów Omurtaga  w  823  roku i nieudanemu atakowi na  Konstantynopol  powstanie upadło. Po klęsce spotkało się z ogromnymi i krwawymi represj...

Marek Emiliusz Lepidus  ( Marcus Aemilius Lepidus ) (ur. ok.  89 p.n.e. , zm.  12 p.n.e. ) – syn  Marka Emiliusza Lepidusa  konsula w 78 p.n.e. i Appulei (córki Lucjusza Apulejusza Saturnina ( Lucius Appuleius Saturninus ). Polityk  patrycjuszowski końca  republiki rzymskiej .  Edyl  kurulny 53; interrex w 52 ; w 49 roku p.n.e. sprawował funkcję  pretora . Jako jeden z najważniejszych stronników  Cezara , w czasie jego pobytu w Hiszpanii zastępował go w Rzymie. W 48 p.n.e. objął namiestnictwo prowincji Hiszpania Bliższa. Po powrocie pod koniec 47 odbył triumf. W 46 p.n.e. objął stanowisko  konsula , a od 45 dowódcy jazdy ( magister equitum ) przy Cezarze jako dyktatorze. W 44 zarządza prowincją  Galia Narbońska .  Po zabójstwie Cezara został członkiem sojuszu, tzw.  II triumwiratu  wraz z  Oktawianem  i  Antoniuszem , legalizującego w 43 p.n.e. ich władzę na pięć lat, i odnowionego w 38 r...

Kiedy  Juliusz Cezar  został zamordowany, przez Republikę Rzymską przetoczyło się prawdziwe trzęsienie ziemi. Przedstawiciele kolejnych stronnictw rzucali się sobie do gardeł, w swoje działania angażując tysiące żołnierzy. Doszło do wojen domowych, które ukształtowały losy państwa rzymskiego. Wtedy też powstał  drugi triumwirat , czyli porozumienie o podziale władzy, zawarte między  Oktawianem ,  Markiem Antoniuszem i  Lepidusem . KRWAWE IDY Preludium do wydarzeń, które opiszę w tej pracy, były niewątpliwie pamiętne  idy marcowe roku 44 przed Chrystusem . Historyk literatury Zygmunt Kubiak w swoich  Dziejach Greków i Rzymian  wskazuje, że idy w rzymskim kalendarzu oznaczały trzynasty dzień większości miesięcy, natomiast piętnasty w marcu, maju, lipcu i październiku. Juliusz Cezar miał poparcie ludu, jednak swoją polityką narobił sobie wielu wrogów. Stronnictwo skupione niegdyś wokół Pompejusza, sądziło, silniej niż kiedykolwiek, że zwycięzca ...