ENNIUSZ
Enniusz, Quintus Ennius (urodzony 239 p.n.e. w Rudiae (Apulia), zmarł 169 p.n.e.) – poeta rzymski, uważany za ojca literatury rzymskiej.
Walczył na Sardynii w czasie drugiej wojny punickiej, gdzie poznał Katona Starszego, z którym przybył do Rzymu. Pracował tam jako nauczyciel i poeta. Za zasługi w dziedzinie literatury otrzymał obywatelstwo rzymskie.
Do naszych czasów przetrwało 20 tytułów tragedii Enniusza i ich niewielkie fragmenty. Najważniejszym jego dziełem był epos historyczny zwany Annalesczyli Roczniki, spisane w 18 księgach, a zawierające poetycką wizję dziejów Rzymu od przybycia Eneasza do Italii. Był to pierwszy większy utwór łaciński napisany heksametrem daktylicznym, który to wiersz Enniusz wprowadził tym samym do poezji łacińskiej. Z Annales pozostało około 600 wierszy, m.in. incipit pierwszej księgi Musae quae pedibus magnum pulsatis Olympum.
Do czasu powstania Eneidy Roczniki były uważane za epopeję narodową Rzymian. Szczyty popularności osiągnęły w II wieku n.e., czyli "srebrnym" okresie literatury rzymskiej, kiedy celem odmłodzenia języka sięgnięto do archaicznych wzorców (zob. Łacina). Utratę Annaleszawdzięczamy najprawdopodobniej nagłemu i bezpowrotnemu odpływowi tej mody w III wieku n.e.
Oprócz tego Enniusz zajmował się adaptacją licznych dramatów i komedii greckich, przeważnie z Eurypidesa. Pierwszy pisał rzymskie epigramaty.
Napisał również dzieło Saturae, które zawierało zbiór różnych treści i miar metrycznych.
Annały (łac. Annales), znane też jako Roczniki – epos rzymskiego poety Enniusza, który uchodzi za ojca literatury w języku łacińskim. Annały są poetycką wizją historii Italii i samego Rzymu od czasów przybycia Eneasza, mitycznego przodka Rzymian. Epos Enniusza był pierwszym obszernym poematem bohaterskim napisanym po łacinie. Był też zarazem pierwszym utworem rzymskim, w którym zastosowany został heksametr daktyliczny, zaadaptowany z klasycznej literatury greckiej, przede wszystkim z epickiej twórczości Homera. Annały pełniły rolę narodowego eposu Rzymian aż do czasu pojawienia się EneidyWergiliusza. Nie zostały jednak od razu zapomniane. Największą popularnością cieszyły się w II wieku po Chrystusie, kiedy nastąpił zwrot do najdawniejszych tradycji. Później jednak, w okresie schyłkowym Imperium, wyszły z obiegu czytelniczego. Ponieważ nie budziły zainteresowania czytelników, nie były kopiowane i w większej części zaginęły. Z osiemnastu ksiąg pozostało tylko około sześciuset wersów.
źródło - WIKIPEDIA
Komentarze
Prześlij komentarz