LACIŃSKIE SENTENCJE NA DZIŚ (D)

D



Da dextra misero

1. Podaj prawicę nieszczęsnemu

Da locum melioribus

1. Ustąp miejsca lepszym
2. Publiusz Terencjusz Afer (ok. 195 – ok. 159 p.n.e.) – pisarz rzymski
3. źródło: Terencjusz, Phormio, 238

Da mihi aliquid potum

1. Daj mi coś do picia

Da mihi factum, dabo tibi ius

1. Udowodnij fakt, a ja ci wskażę prawo
2. opis: paremia prawnicza

Dabit deus his quoquo finem, [malis]

1. Bóg i tym (nieszczęściom) położy kres

Damnant, quod non intellegunt

1. Nienawidzą, ponieważ nie rozumieją
2. Kwintylian (35 – 95 n.e.) – sławny retor i pedagog w dziedzinie teorii w
3. źródło: Kwintylian, De Institutione Oratoria, X, 1, 26

Dare est docere reddere

1. Dawać znaczy uczyć odwzajemniania
2. opis: sentencja łacińska

Dat bene, dat multum, qui dat com munere vultum

1. Daje dobrze, daje wiele, kto daje z podarkiem uśmiech
2. opis: sentencja łacińska

Dat quae quisque potest

1. Każdy daje, co może
2. opis: sentencja łacińska

Dat veniam corvis, vexat censura columbas

1. Cenzura wybacza krukom, a gnębi gołębie
2. Juwenalis (60–130 n.e.) – rzymski poeta satyryczny
3. źródło: Juwenalis, Satyry, lI, 63

Data merces est erroris mei magna

1. Wysoka była cena mojego błędu
2. Cyceron (106 – 43 p.n.e.) – mówca, polityk i filozof
3. źródło: Cyceron, Pro Caelio

Data occasione

1. Przy nadarzającej się sposobności
2. opis: sentencja łacińska

De actu et visu

1. Z doświadczenia i obserwacji
2. opis: sentencja łacińska

De auditu

1. Na podstawie zasłyszanego
2. opis: paremia prawnicza

De fumo in flammam

1. Z dymu w ogień
2. opis: w znaczeniu: „Z deszczu pod rynnę”

De gustibus non est disputandum

1. O gusta nie należy się spierać
2. opis: sentencja łacińska

De gustibus non est disputandum

1. Gust nie podlega dyskusji
2. opis: sentencja łacińska

De mortuis nihil nisi bene

1. O zmarłych nic (nie trzeba mówić), chyba że dobrze
2. opis: pierwsze użycie w dziele Diogenesa Laertiosa, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, I 70

De mortuis aut bene aut nihil

1. O zmarłych (mówić) dobrze albo wcale
2. opis: sentencja łacińska

De suis homines laudibus libenter praedicant

1. O swojej chwale ludzie chętnie głoszą
2. Gajusz Juliusz Cezar (100 – 44 p.n.e.) – polityk, wódz, dyktator i pisarz
3. źródło: Juliusz Cezar, O wojnie domowej, II 39

De te fabula narratur

1. O tobie mówi bajka
2. Horacy (65 – 8 p.n.e.) – poeta liryczny
3. źródło: Horacy, Satyry

Desipere est juris gentium

1. Prawem ludzi jest głupota
2. opis: sentencja łacińska

Deum sequere

1. Idź za wezwaniem boga

Deus et natura nihil faciunt frustra

1. Bóg i natura niczego nie robi na próżno.

Dicere non est facere

1. Mówić nie znaczy działać; mówienie nie jest działaniem
2. opis: paremia prawnicza

Dictum sapienti sat (est)

1. Mądrej głowie dość dwie słowie
2. opis: sentencja łacińska

Diem perdidi

1. Straciłem dzień (bo nie zrobiłem nic dobrego)

Dies diem docet

1. Dzień uczy dzień
2. opis: sentencja łacińska

Dies interpellat pro homine

1. Dzień pozywa za człowieka
2. opis: paremia prawnicza

Dies non interpellat pro homine

1. Dzień nie pozywa za człowieka
2. opis: paremia prawnicza sugerująca, że sam upływ dnia (dokładniej terminu) bez wezwania dłużnika nie powoduje powstania zwłoki dłużnika

Difficile est satiram non scribere

1. Trudno nie pisać satyry
2. Juwenalis (60–130 n.e.) – rzymski poeta satyryczny
3. źródło: Juwenalis, Satyry, 1.50

Difficilis in otio quies

1. Bezczynność nie daje odpoczynku
2. opis: sentencja łacińska

Diligere ex toto corde, et in tota anima

1. Miłować z całego serca i z całej duszy
2. opis: sentencja łacińska

Dimidium facti, qui bene coepit, habet, sapere aude, incipe

1. Połowę pracy ma za sobą, kto dobrze zaczął, miej odwagę być mądrym, zacznij
2. Horacy (65 – 8 p.n.e.) – poeta liryczny
3. opis: rady udzielone w liście przyjacielowi Maximusowi Lolliusowi
4. źródło: Horacy, Epistulae 1, 2

Dis aliter visum

1. Inna jest wola bogów
2. Wergiliusz (70 – 19 p.n.e.) – poeta
3. źródło: Wergiliusz, Eneida, II, 428

Disce, sed a doctis, indoctos ipse doceto

1. Ucz się, lecz u uczonych, nieuczonych sam nauczaj
2. źródło: Dionizos Kato, Catonis Disticha, IV, 23

Discenda est virtus

1. Cnoty należy się uczyć
2. opis: za Sokratesem
3. Seneka Młodszy (4 p.n.e. – 65 n.e.) – retor, poeta, filozof
4. źródło: Seneka Młodszy, Ad Lucilium Epistulae Morales

Discipulus est prioris posterior dies

1. Ostatni dzień jest uczniem pierwszego
2. Publiliusz Syrus (I wiek p.n.e.) – pisarz rzymski
3. źródło: Publiliusz Syrus, Sententiae, 14

Displicuit nasus tuus

1. Twój nos się nie spodobał
2. opis: dosłownie stałeś się ofiarą kaprysu
3. źródło: Juwenalis, Satyry

Divide et impera!

1. Dziel i rządź!
2. opis: antyczna zasada rządzenia, zakładająca tworzenie podziałów i występowanie jako rozjemca

Divina natura dedit agros, ars humana aedificavit urbes

1. Boska przyroda dała pola, ludzka sztuka zbudowała miasta
2. Marek Terencjusz Warron (116-27 p.n.e.) – uczony i pisarz rzymski
3. źródło: Marek Terencjusz Warron, De re rustica

Divitiae non sunt bonum

1. Bogactwo nie jest dobrem
2. Seneka Młodszy (4 p.n.e. – 65 n.e.) – retor, poeta, filozof
3. źródło: Seneka Młodszy, Epistulae morales ad Lucilium, 22

Dixisse me aliquando poenituit, tacuisse numquam

1. Bywało niekiedy, że żałowałem tego, co powiedziałem, nigdy jednak tego, że milczałem
2. opis: sentencja łacińska

Do, ut des

1. Daję, abyś (i ty mi) dał
2. opis: sentencja łacińska

Docendo discimus

1. Nauczając, uczymy się
2. opis: sentencja łacińska

Dolorem sedare opus divinum est

1. Uśmierzać ból jest dziełem boskim
2. opis: sentencja łacińska

Dominus vitae necisque

1. Pan życia i śmierci

Donec eris sospes, multos numerabis amicos, tempora si fuernit nubilia solus eris

1. Dopóki będziesz szczęśliwy wielu przyjaciół wokół siebie zliczysz, Jeśli czasy będą chmurne, zostaniesz sam
2. Owidiusz (43 p.n.e. – 17 lub 18 n.e.) – poeta
3. źródło: Owidiusz, Tristia, I, 9, 5–6

Duae res homines ad maleficium impellunt: luxuria et avaritia

1. Dwie rzeczy ludzi ku złu wiodą: zbytek i chciwość
2. opis: sentencja łacińska

Duas aures habemus et os unum, ut plura audiamus quam loquamur

1. Mamy dwoje uszu i jedne usta, abyśmy więcej słuchali niż mówili
2. opis: sentencja łacińska

Ducunt volentem fata, nolentem trahunt

1. Powolnego prowadzą losy, opornego siłą ciągną
2. Seneka Młodszy (4 p.n.e. – 65 n.e.) – retor, poeta, filozof
3. źródło: Seneka Młodszy, Epistole a Lucilio, 107, 11, 5

Dulce et decorum est pro patria mori

1. Słodko i zaszczytnie jest umrzeć za ojczyznę

Dum docemus, discimus

1. Dopóki nauczamy, uczymy się sami

Dum inter homines sumus, colamus humanitatem

1. Póki jesteśmy wśród ludzi, bądźmy ludzcy
2. Seneka Młodszy (4 p.n.e. – 65 n.e.) – retor, poeta, filozof
3. źródło: Seneka Młodszy, De Ira, 3.43

Dum spiro, spero

1. Dopóki oddycham mam nadzieję

Dum trahimus, dum inter homines sumus, colamus humanitatem

1. Dopóki oddychamy, dopóki jesteśmy wśród ludzi, postępujmy po ludzku
2. Seneka Młodszy (4 p.n.e. – 65 n.e.) – retor, poeta, filozof
3. źródło: Seneka Młodszy, De ira, 3.43.5

Dum vivimus, vivamum!

1. Podczas gdy żyjemy, żyjmy!

Dum vivimus, vivamus

1. Dopóki żyjemy, używajmy życia

Duo cum faciunt idem, non est idem

1. Gdy dwóch robi to samo, to nie jest to samo
2. opis: sentencja łacińska

Duobus litigantibus tertius gaudet

1. Gdzie dwóch się kłóci, trzeci się cieszy

Dura lex, sed lex

1. Twarde prawo, ale prawo
2. opis: paremia prawnicza

Dura necessitas

1. Twarda konieczność

źródło - imperiumromanum.pl