HELWECJA

Między I wiekiem p.n.e., a pierwszą dekadą n.e., obszar dzisiejszej Szwajcarii był włączony do Imperium Rzymskiego. Panowanie Rzymian zakończyło się w 401 roku n.e. Rzymskie konstrukcje pozostały w wielu częściach Szwajcarii, aż do wczesnego średniowiecza.

Czas sprzed okresu rzymskiego

Helweci, celtyckie plemię, od którego pochodzi łacińska nazwa Szwajcarii. Po raz pierwszy wspomniano o nim pod koniec II wieku p.n.e. W I w p.n.e. zmieszkiwali oni obszar znany jako Szwajcarski Mittelland nazwa używana, aż do dnia dzisiejszego południowo-zachodnie Niemcy. Wschodnia część dzisiejszej Szwajcarii była zamieszkiwana przez Retów. Wg niektórych teorii, Retowie wywodzą się od Etrusków. 

Rzymianie w Szwajcarii

Na początku III wieku p.n.e., po klęsce Hannibala, Rzymianie podbili tereny dzisiejszego południowego Ticino. Około 75 lat później, Rzymianie podbili także Dolinę Rodanu (w tym Genewę), aby kontrolować trasę z Włoch do Hiszpanii. 

W 58 r. p.n.e. Juliusz Cezar zapobiegł opuszczeniu szwajcarskiego płaskowyżu Helwetom, którzy chcieli wyemigrować na południe Francji, uciekając przed napadem German z zachodu. Zostali powstrzymani przez Juliusza Cezara w Bibracte (Montmort w pobliżu dzisiejszego Autun, w Burgundii, we Francji). Cezar odesłał Helwetów z powtorem i osiedlił ich jako "ludzi bedących buforem". Cały czas byli pod kontrolą armii rzymskiej. Po śmierci Cezara, Rzymianie teraz pod panowaniem cesarza Augusta, zwiększyli swoje wpływy na terytorium Szwajcarii. Retowie znaleźli się pod panowaniem rzymskim w 15 r. p.n.e.

Podjęta przez Rzymian próba sięgnięcia dalej na północ, na tereny dzisiejszych Niemiec, nie powiodła się. Do V w. n.e., Ren tworzył północną granicę Cesarstwa Rzymskiego.

Helweci, ze względu na ich położenie geograficzne, są osaczeni ze wszystkich stron. To ogranicza ich w prowadzeniu wojny z sąsiadami. Jest to bolesna sytuacja dla ludzi mających pasję do walki. Nie uwzględniają dostatecznie rozmiaru ich terytorium zarówno dla ich liczby, siły militarnej lub ich odwagi. Gajusz Juliusz Cezar (100-44 p.n.e.) Wojny galijskie, Tom 1

Życie pod panowaniem Rzymian

Szwajcaria nie była pojedynczą, polityczną jednostką w czasie dominacji Rzymian. Obszar Szwajcarii został podzielony na pięć prowincji rzymskich. Rządy Rzymian nie były uciążliwe. Kiedy nowa prowincja została podbita, lokalne władze zachowywały swoje funkcje, a ludność był romanizowana stopniowo. Chociaż językiem oficjalnym była łacina, regionalnym językiem pozostał dialekt celtycki. 

Rzymianie budowali miasta jako centra administracyjne, gdzie powstawały również szkoły, w których łacina była językiem wykładowym. Dopiero gdy wpływ edukacji rozprzestrzenił się na obszary wiejskie, łacina stopniowo zastępowała celtycki.

Dzisiejszy obszar Szwajcarii był ważną drogą tranzytowąw czasach rzymskich. Rzymianie ulepszyli i utrzymywali drogi na kilku przełęczach. Miasta były budowane wzdłuż głównych szlaków komunikacyjnych. Trzy najważniejsze z nich to: Aventicum (Avenches, gdzie dwa główne szlaki handlowe przecinały się), Augusta Raurica (Augst, nad Renem niedaleko Bazylei) i Colonia Julia Equestris(Nyon, nad Jeziorem Genewskim).

Octodurum (Martigny) stał się ważnym centrum administracyjny, w czasie gdy Genewa zyskała duże znaczenie, jako punkt trazytowy dla towarów przesyłanych z drogi wodnej na lądową. 

W 260 r. n.e. Rzymianie w Szwajcarii przeżyli ekonomiczny i kulturalny rozkwit. Akulturacja pomiędzy tradycją celtycką a nowymi śródziemnomorskimi wpływami była wolna od konfliktów. Urbanizacja i budowa wileu dróg prowadziła do narodzin nowych idei i stylu życia. Powstały łaźnie publiczne, które były nawet budowane w małych vici (wioskach). Np. vicus Lousonna (Lozanna) zawdzięczała swój prestiz, nie randze politycznej, ale wyłącznie dobrobytowi gospodarczemu. Inne vici: Aquae Helveticae (Baden AG) i Lenzburg, półwystep Berno-Enge, Turicum (Zurych) i Vitudurum (Winterthur). Vici znane z nazwy to: Viviscus (Vevey), Uromagus (Oron-la-Ville), Pennelocus (Villeneuve) i Tasgetium (Eschenz). 

W starożytności Szwajcaria ponownie stała się obszarem granicznym. Reorganizacja prowincji rzymskich przez cesarza Dioklecjana w III w. spowodowała, że w północnej Szwajcarii powstała nowa prowincja Maxima Sequanorum. Łańcuch ufortyfikowancy miast, fortów i strażnic stworzono wzdłuż Renu (granica Danube-Iller-Ren). Po inwazji Gotów na Zachodnie Cesarstwo Rzymskie, wszystkie wojska rzymskie zostały wycofane z terenu północnych Alp w 401 r. w celu ochrony Rzymu. Dzięki czemu zrezygnowali z kontroli Szwajcarii.

źródło - myswitzerland.com