CESARZ SEPTYMIUSZ SEWER. Ojciec dynastii Sewerów

Sewer urodził się 11 kwietnia 145 roku n.e. Urodził się w Leptis Magna, na terenie dzisiejszej Libii. Większość swoich wczesnych lat spędził w Leptis Magna. Dzięki temu biegle władał językiem punickim, łaciną i greką. 

Ze względu na miejsce urodzenia Septymiusz nie miał żadnej pozycji politycznej w Cesarstwie. Musiałby ciężko pracować, aby wspiąć się po szczeblach rzymskiej władzy politycznej. Chociaż jego rodzinę uważano za zamożną i wpływową, nie pomogło to Septymiuszowi Sewerowi w jego długiej politycznej wspinaczce na cesarza Rzymu.

Septymiusz rozpoczął karierę publiczną w roku 162 n.e. Z biegiem lat jego kariera rozwijała się, piastując standardowe stanowiska urzędnika publicznego. W ostatnim roku panowania cesarza Kommodusa Septymiusz Sewer został mianowany namiestnikiem Austrii, Węgier, Słowacji, Chorwacji i Słowenii.

Po zabójstwie Kommodusa i Pertinaksie przez Gwardię Pretoriańską rozpoczął się okres znany jako „Rok Pięciu Cesarzy”. W tym czasie legion Septymiusza wezwał go na cesarza, a do legionu Septymiusza dołączyły dwa inne legiony z okolicy. Dzięki temu wsparciu Septymiusz Sewer udał się do Rzymu, aby ubiegać się o tytuł cesarza.

Septymiusz Sewer przez całe swoje panowanie utrzymywał dobre stosunki z obywatelami Cesarstwa. Choć historycy uważają go bardziej za dyktatora wojskowego niż prawdziwego cesarza, wzbogacił żołnierzy i obywateli. To był tylko jeden z wielu powodów, dla których zwykli obywatele go lubili. Nie inaczej było w przypadku Senatu. Septymiusz miał wyjątkowo słabe stosunki z Senatem. Kiedy zdobył władzę, kazał zamordować wielu senatorów pod zarzutem korupcji lub spisku przeciwko niemu.

Septymiusz Sewer miał złożoną i intrygującą osobowość. Severus był nieustępliwym i przebiegłym przywódcą, znanym ze swojej ambicji i determinacji. Był wysoce pragmatyczny, chętny do podjęcia zdecydowanych działań w celu zabezpieczenia swojej władzy i ochrony interesów imperium. Sewer był potężnym i wpływowym władcą, którego dziedzictwo wywarło głęboki wpływ na Cesarstwo Rzymskie.

Septymiusz Sewer był pierwszym cesarzem z dynastii Sewerów. Dynastia obejmowała cesarzy rzymskich Karakalla, Geta, Aleksandra Sewera. Dynastia miała także wiele wpływowych kobiet. Uwzględniono matriarchat dynastii julia domna, Julia Soaemias, Julia Mamae i wreszcie Julia Maesa. Dynastia Sewerów, która została założona przez cesarza rzymskiego Septymiusza Sewera, trwała blisko 42 lata, od 193 roku n.e. do 235 roku n.e.

W tym czasie dynastia była świadkiem panowania znaczących cesarzy. Jednak stosunki między dynastią Sewerów a Senatem były napięte. Septymiusz Sewer miał burzliwe stosunki z Senatem, naznaczone podejrzliwościami i wrogością. Oczyścił Senat z dostrzeżonych zagrożeń i skonsolidował władzę w wojsku. Nadwyrężyło to tradycyjną równowagę sił między cesarzem a Senatem, a stosunki te pozostawały kontrowersyjne przez całe istnienie dynastii Sewerów.

W 208 roku n.e. Septymiusz rozpoczął w Wielkiej Brytanii kampanię mającą na celu przejęcie władzy Kaledonia. W ciągu pierwszych kilku lat Septymiusz i jego żołnierze doświadczyli wielu trudności i strat. Byli tak nieprzygotowani na krajobraz, że stracili żołnierzy raczej z powodu nieudolnego przygotowania do podróży, a nie samych bitew. 

Gdzieś w roku 211 n.e. Septymiusz Sewer zachorował. To spowodowało, że wycofał się ze swojej kampanii do tego, co znamy jako współczesne York. Ostatecznie umrze z powodu choroby w Yorku. To byłby koniec kampanii Septymiusza Sewera w Wielkiej Brytanii. Jego ostatnie słowa skierowane do dwóch synów brzmiały: „Bądźcie w zgodzie, wzbogacajcie żołnierzy, pogardzajcie wszystkimi innymi” – zanim umarł.